تفاوت Co-op محلی و آنلاین در بازی‌ها چیست؟

در Co-op محلی، بازیکنان معمولاً کنار هم و روی یک دستگاه یا شبکه نزدیک بازی می‌کنند. در Co-op آنلاین، هر نفر از دستگاه و مکان خود از راه اینترنت به بازی می‌پیوندد. تفاوت اصلی در شیوه اتصال، تعداد نسخه‌ها و حساب‌های لازم، تأخیر ارتباط و تجربه نشستن در یک اتاق است.

Co-op محلی یعنی همکاری چند بازیکن در یک محیط فیزیکی نزدیک. ممکن است همه روی یک نمایشگر بازی کنند، تصویر به چند بخش تقسیم شود یا هر نفر دستگاه جداگانه‌ای در یک شبکه محلی داشته باشد. عبارت «محلی» به‌تنهایی نمی‌گوید بازی حتماً صفحه مشترک دارد؛ باید توضیح همان بازی را خواند.

در حالت مشترک روی یک کنسول، معمولاً چند دسته به همان دستگاه وصل می‌شود. بعضی بازی‌ها تصویر را تقسیم می‌کنند و بعضی همه شخصیت‌ها را در یک قاب نگه می‌دارند. در حالت LAN، دستگاه‌ها جدا هستند اما اتصال بازی از شبکه نزدیک برقرار می‌شود؛ این حالت ممکن است در فروشگاه با برچسب دیگری آمده باشد. در زمان خرید، به جای تکیه بر نام ژانر، بخش «تعداد بازیکن محلی» و پلتفرم پشتیبانی‌شده را بررسی کنید. همچنین ببینید آیا هر بازیکن باید حساب جدا داشته باشد یا حساب مهمان کافی است. تجربه یک بازی محلی برای دو نفر روی تلویزیون کوچک ممکن است با چهار نفر روی همان تلویزیون بسیار فرق کند.

در Co-op آنلاین، بازیکنان از راه سرویس شبکه بازی به یک جلسه مشترک وصل می‌شوند. هر نفر می‌تواند در خانه یا شهر متفاوتی باشد. این حالت برای دوستان دور از هم مناسب است، اما به سازگاری نسخه‌ها، حساب‌های کاربری و کیفیت اتصال وابسته می‌شود.

بسته به بازی، هر نفر ممکن است به نسخه جداگانه بازی، اشتراک آنلاین کنسول یا حساب پلتفرم نیاز داشته باشد. بعضی بازی‌ها بازی میان پلتفرم‌های متفاوت را می‌پذیرند و بعضی فقط کاربران یک خانواده دستگاه را کنار هم می‌گذارند. از روی عبارت «آنلاین» نمی‌توان وجود Cross-play را نتیجه گرفت. تأخیر، قطع ارتباط و منطقه سرور نیز روی تجربه اثر دارند. پیش از خرید برای یک گروه، صفحه رسمی بازی را برای تعداد بازیکنان، نوع همکاری و شرایط دعوت بررسی کنید. اگر اتصال مشکل دارد، مقاله NAT Type و اثر آن بر بازی آنلاین می‌تواند در فهم بخشی از مشکل کمک کند.

خیر. برخی بازی‌ها با وجود امکان بازی کنار هم، برای ورود اولیه، دریافت به‌روزرسانی یا بررسی مجوز به اینترنت نیاز دارند. بعضی هم حالت آفلاین کامل دارند. برچسب «Local Co-op» به‌تنهایی تضمین آفلاین بودن نیست؛ باید شرایط هر نسخه و پلتفرم جداگانه دیده شود.

اگر برای سفر یا خانه‌ای با اینترنت محدود بازی می‌خرید، پیش از آن دستگاه را به‌روزرسانی و حالت آفلاین را واقعاً آزمایش کنید. ممکن است نسخه دیجیتال به تنظیم «کنسول اصلی» یا ورود قبلی به حساب نیاز داشته باشد. یک بازی فیزیکی نیز می‌تواند محتوای دانلودی ضروری داشته باشد. در مقابل، بازی آنلاین معمولاً بدون ارتباط پایدار امکان تشکیل جلسه با دوستان دور را ندارد. عبارت «بدون اینترنت» را در مشخصات رسمی یا تجربه آزمایش‌شده همان نسخه جست‌وجو کنید. اگر چند دسته دارید، وصل شدن همه دسته‌ها و امکان ورود بازیکن دوم را پیش از دورهمی امتحان کنید تا وقت بازی صرف حل تنظیمات نشود.

در صفحه مشترک، همه بازیکنان یک میدان دید واحد دارند. در Split Screen، نمایشگر به بخش‌های جدا تقسیم می‌شود و هر نفر دوربین خود را می‌بیند. هر دو می‌توانند شکل‌های Co-op محلی باشند، اما خوانایی تصویر، آزادی حرکت و فشار پردازشی آن‌ها متفاوت است.

در بازی صفحه مشترک، فاصله گرفتن بیش از حد شخصیت‌ها ممکن است محدود شود یا دوربین آن‌قدر عقب برود که جزئیات کوچک شوند. در تصویر تقسیم‌شده، هر نفر آزادتر حرکت می‌کند، ولی سهم کمتری از صفحه دارد و نوشته‌ها یا نقشه کوچک‌تر می‌شوند. برخی بازی‌ها در حالت چندنفره وضوح یا نرخ تصویر پایین‌تری دارند. اگر تلویزیون کوچک است، ویدئوی واقعی همان حالت روی پلتفرم موردنظر را ببینید. عنوان «دو نفره» به تنهایی تجربه مناسب را تضمین نمی‌کند. برای کودکان یا افراد تازه‌کار، دوربین مشترک گاهی هماهنگی را آسان می‌کند و گاهی محدودیت حرکت باعث تنش می‌شود؛ این به طراحی بازی بستگی دارد.

قابلیت Remote Play Together استیم، بازی محلی سازگار را از رایانه میزبان برای دوستان دوردست پخش می‌کند. از نگاه طراحی بازی، پایه آن همکاری محلی است؛ از نگاه بازیکنان، تجربه از راه اینترنت انجام می‌شود. بنابراین بهتر است آن را با Co-op آنلاین بومی بازی یکی ندانیم.

طبق توضیح رسمی استیم، میزبان بازی را اجرا می‌کند و تصویر و صدا برای مهمان‌ها فرستاده می‌شود؛ ورودی دسته یا صفحه‌کلید آن‌ها برمی‌گردد. این روش می‌تواند بازی محلی را برای دوستانی که کنار هم نیستند ممکن کند، اما کیفیت به اینترنت میزبان و مهمان وابسته است. همچنین ممکن است همه بازی‌ها یا همه کنترل‌ها به یک شکل پشتیبانی نشوند. پیش از خرید، برچسب Remote Play Together همان بازی را ببینید. اگر بازی خودش Co-op آنلاین دارد، آن حالت معمولاً هر نفر را با نسخه و پردازش مستقل وارد جلسه می‌کند؛ تفاوت فنی آن با پخش تصویر مهم است.

پاسخ ثابت وجود ندارد. در برخی بازی‌های محلی یک نسخه روی یک دستگاه کافی است. در بسیاری از بازی‌های آنلاین هر نفر نسخه، حساب و گاهی اشتراک جدا می‌خواهد. قابلیت دعوت مهمان یا اشتراک خانوادگی نیز ممکن است شرایط را تغییر دهد؛ مقررات همان پلتفرم را بررسی کنید.

برای جلوگیری از خرید اشتباه، یک جدول کوچک بسازید: نام بازی، دستگاه هر نفر، تعداد نسخه لازم، نیاز به اشتراک، پشتیبانی Cross-play و تعداد بازیکن در هر جلسه. اگر یکی رایانه دارد و دیگری کنسول، سازگاری میان آن دو را از صفحه رسمی بررسی کنید، نه از یک ویدئوی قدیمی. نسخه‌های جدید بازی ممکن است ویژگی‌ها را تغییر دهند. هزینه اینترنت و اشتراک را هم کنار قیمت بازی بگذارید. اگر فقط گاهی دورهمی دارید، بازی محلی با یک دستگاه می‌تواند از نظر راه‌اندازی ساده‌تر باشد؛ اگر اعضای گروه از هم دورند، هزینه یا پیچیدگی آنلاین ممکن است ارزش راحتی ارتباط را داشته باشد. همچنین محل ذخیره پیشرفت را بپرسید: بعضی بازی‌ها پیشرفت همه اعضا را ثبت می‌کنند و بعضی تنها وضعیت میزبان را نگه می‌دارند. این جزئیات برای گروهی که قرار است داستان را در چند شب ادامه دهد مهم‌تر از ظاهر فهرست حالت‌هاست.

نه. Multiplayer فقط می‌گوید چند نفر در بازی حضور دارند. این افراد ممکن است با هم رقابت کنند، در تیم‌های مقابل باشند یا واقعاً برای هدف مشترک همکاری کنند. حتی در بازی دارای Co-op، بخش داستانی ممکن است تنها تک‌نفره باشد و همکاری فقط در مرحله‌ای جدا فعال شود.

در صفحه فروشگاه به نام دقیق حالت‌ها نگاه کنید: Local Co-op، Online Co-op، Shared/Split Screen یا Local Multiplayer. سپس توضیح ناشر را درباره مأموریت‌های قابل بازی بررسی کنید. اگر هدفتان گذراندن داستان با دوست است، صرف وجود مسابقه گروهی پاسخ نیاز شما نیست. مقاله بازی‌های چندنفره آنلاین برای دوستان نمونه‌هایی را معرفی می‌کند، ولی پیش از انتخاب نهایی باید ویژگی نسخه کنونی را تأیید کرد. برای کودکان، رده سنی، گفت‌وگوی آنلاین و امکان خرید درون بازی را هم در نظر بگیرید؛ همکاری آنلاین ممکن است تماس با افراد ناشناس را باز بگذارد.

اگر بازیکنان در یک اتاق‌اند و یک نمایشگر و دسته کافی دارید، حالت محلی معمولاً راه‌اندازی مستقیم‌تری دارد. با این حال، تعداد بازیکنان، خوانایی متن و سطح مهارت هر نفر مهم است. بعضی بازی‌ها با همکاری واقعی، نقش‌های مکمل می‌دهند و بعضی فقط حضور هم‌زمان چند نفر را فراهم می‌کنند.

برای جمعی که بازیکن تازه‌کار دارد، نخست مرحله آموزشی یا ده دقیقه نخست بازی را امتحان کنید. ببینید دوربین، سرعت واکنش و دشواری کنترل‌ها برای همه قابل تحمل است یا نه. اگر کودک در جمع است، راهنمای انتخاب بازی متناسب با رده سنی به بررسی محتوا کمک می‌کند. در بازی آنلاین خانوادگی، تنظیم حریم خصوصی، گفت‌وگو و فهرست دوستان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. هیچ برچسبی به تنهایی نمی‌گوید بازی برای جمع شما مناسب است؛ شناخت اعضا و ویژگی همان بازی تعیین‌کننده‌اند.

اول محل بازیکنان را مشخص کنید: کنار هم یا از راه دور. بعد در صفحه رسمی بازی، تعداد بازیکن محلی و آنلاین، نیاز به اینترنت، نسخه‌های سازگار و امکانات دعوت را بخوانید. اگر هر دو حالت وجود دارد، تجربه صفحه مشترک و آنلاین ممکن است از نظر محتوا یا پیشرفت یکسان نباشد.

برخی بازی‌ها پیشرفت میزبان را ذخیره می‌کنند و مهمان سهم متفاوتی از ذخیره بازی دارد. بعضی مرحله‌ها فقط در حالت خاص باز می‌شوند. اگر این موضوع برایتان مهم است، پرسش‌های پشتیبانی ناشر را بررسی کنید. برای اجرای محلی، تعداد دسته و ورودی‌های دستگاه را کنترل کنید. برای آنلاین، سرعت و پایداری اتصال هر عضو را بسنجید و سرور منطقه‌ای را در نظر بگیرید. در نهایت، ویدئویی از همان نسخه و پلتفرم ببینید تا معلوم شود واژه‌های فروشگاه در عمل چه معنایی دارند. این چند دقیقه بررسی از خرید بازی‌ای که گروه شما نمی‌تواند با هم اجرا کند جلوگیری می‌کند.

پیش از پرداخت، شرایط بازگشت خرید دیجیتال را هم بخوانید.

Co-op محلی برای بازیکنان نزدیک و Co-op آنلاین برای همکاری از راه دور طراحی می‌شود، اما جزئیات هر بازی متفاوت است. صفحه مشترک، شبکه محلی و پخش بازی محلی از راه اینترنت را با هم یکی نگیرید. پیش از خرید، تعداد بازیکن، نسخه و حساب لازم و شرایط اتصال همان بازی را بررسی کنید.

• Steam، توضیح Remote Play Together